Hayatın Eylemi.

Dışardaki diğer çalışan insanlara göre çok geç bir saat..Bizim gibi "sabahçı"tayfası için ise çok erken bir saat uyanmak için.Bugün babamın doğum günü..ve ben kutlamayı düşünmüyorum,nedenini bilmiyorum.Sadece o benimkini kutlamadığı için kutlamamayı tercih ediyorum.Son 3 gün...4 aylık zorunlu,yorucu,bol dramlı ve gözyaşı olan bir yaz geçirdim..Oysa ben daha farklı hayal etmiştim yaz tatilini,onunla geçirmek istemiştim.Ama o çalışmak için beni bırakıp gitti..Kızmıyorum ona,hoş zaten kızamıyorum da.Aşkı bulmak isteyen Carolyna aşk'ı buldu..hemde en harika şekilde..aşk'ı tanımlamak,betimlemek çok farklı bişeydi.Carolyna'ya göre aşk "O'nu gördüğünde kalbinin çok hızlı atması ve ne diceğini bilememekti".Oysa Carolyna onu gördüğünde ne kalbi çok hızlı atmıştı ne de garip garip konuşmuştu..Gerçi o'nu gördükten sonra sanki dünyadaki tüm içkileri içmiş gibi bir "çakırkeyfi"lik oluşmuştu.
"Benjamin.."
onu öyle tanımıştı Carolyna,tamamiyle tesadüf,tamamiyle "yalancıktan" bir ilişki kurucaktı..çünkü Carolyna arkadaşlarının dediklerine göre yaşayan bir insandı,daha çok onlar söylerdi o da yapardı.kendisini bir robot gibi hissetmeye başlamıştı..Sıra benjja'daydı."bitir"dediklerinde ilk defa kalp beyine hükmetmeyi öğrenmişti.Carolyna benjamin'e delilerin daha ötesinde sevebileceği bir aşkla ona aşık olmuştu ve asla onu bırakmaya niyeti yoktu..asla unutmuyodu Carolyna.Benjamin ona önce bir şarkı atmıştı.Ardından da "en sevdiğin renk ne?"demişti.."mor ve mavi"diyerek cevaplamıştı Carolyna.O zaman dinle demişti.
"En sevdiği renk mor olan kadın,
  En sevdiği kelime asi"..
etkilenmişti Carolyna..çok etkilenmişti uzun zamandır kendisini böyle güvende ve "aşık"hissetmemişti...4 ay boyunca Carolyna onsuz zamanın çabuk geçmesi için elinden geleni yaptı..çoğunlukla uyuyarak zaman öldürmeyi seçti..birde ona mektuplar yazdı,irili ufaklı,renkli,beyaz..bulduğu her kağıda anlamsızca birşeyler yazıp altınada
 "seni seviyorum Benjamin."
yazmadan bırakmıyordu..Carolyna ,Benjamin'e tam anlamıyla takılmıştı..Hatta Carolyna'nın en yakın arkadaşıda bu olayın farkındaydı ve Benjamin'in O'nda bir takıntı olduğunu ilk o söylemişti.Haklıydı da..bir insan bir insanı 24 saat nasıl düşünebilir?üstelik bu kişiyi sadece ve sadece 1 kere görmüş ondada en fazla 1 saat konuşabilmişlerdi.Carolyna,Benjamin'i anlatırken veya betimlerken hep şu sözü kullanırdı.."melek sesli ve dünyadaki herşeyden güzel Benjamin."Öyle ki 2 yıldır yazı yazmayan Carolyna'ya öyle bir ilham olmuştur ki..artık Carolyna sadece "mutsuzken"yazdığı yazıları artık mutluykende Benjamin için yazabilicekti..
carolyna gözlerini kapadığında hep Benjamini görürdü..Bu her zaman böyleydi,hiç değişmedi..Benjamin'in kıvırcık siyah ve uzun saçları vardı..Carolyna onu gördüğünde hayran kalmıştı..Çok güzeldi..4 ay boyunca kim bilir neler yapıcaktı,neler yaşayıcaktı..4 ay hep "acaba"larla geçti..Carolyna hiç  bu kadar çok takvime baktığını hatırlamazdı.En son 2 sene önce okulların kapanıcağı zamana bakarken bu kadar heycanlıydı...ağustos'un bitmesiyle artık bu 4 aylık "ölümcül"bekleyiş sona ericekti...Carolyna artık zamanı akışına bırakmayı tercih etti ve son kez kendisine "dayan Carolyna"dedi.